Jak zwykle nasi przywódcy postanowili „umilić” nam początek roku i wprowadzili nowy podatek – akcyzę na węgiel i koks. Co to oznacza dla przeciętnego Kowalskiego?

Według ekspertów wartość podatku akcyzowego, naliczana według wartości opałowej węgla, wyniesie średnio 30zł na tonie. Lista podmiotów zwolnionych z akcyzy jest długa. Od gospodarstw domowych, zakładów wykorzystujących węgiel i koks do produkcji energii i wyrobów energetycznych, przez organa administracji publicznej, jednostki sił zbrojnych, podmioty systemu oświaty i lecznicze, jednostki organizacyjne pomocy społecznej i organizacje pożytku publicznego, kolej, osoby i instytucje wykorzystujące węgiel w rolnictwie, ogrodnictwie, hutnictwie i przemyśle chemicznym do zakładów energochłonnych i podmiotów wdrażających rozwiązania ekologiczne. Oznacza to, że wprowadzony podatek raczej nie wpłynie na ceny energii elektrycznej. Nie powinien też zwiększyć cen kosztów węgla dla osób ogrzewających dom przy użyciu tego surowca.

Co więc w praktyce oznacza ta ustawa?

Największym jej problemem jest zapis wskazujący płatnika akcyzy – jest nim sprzedawca zamiast producenta czy importera. Sytuacja wydaje się abstrakcyjna, to tak jakby akcyzę na benzynę miała płacić stacja benzynowa… Sprzedawca będzie musiał spisać dane klienta, gdzie będzie używał węgla oraz w jakim celu i wpisać je w specjalny formularz. Cztery jego kopie podpisuje razem z kupującym. Raz na miesiąc wszystkie transakcje wpisuje w kolejny formularz i wysyła do Urzędu Celnego. Ten z kolei w ciągu 5 lat może sprawdzić, czy ulga faktycznie przysługiwała. W związku z tym, przedsiębiorcy muszą przez ten okres archiwizować dokumenty kupna i sprzedaży.