W godzinach popołudniowych, policjanci przyjęli zgłoszenie o pożarze w jednym z domów w Dęblinie. Ze wstępnych ustaleń wynikało, iż przyczyną pożaru był wybuch gazu. Na miejscu w domu znaleziono zwłoki: 47-letniej kobiety, która była właścicielką posesji oraz jej 15-letniego syna i 89-letniej matki. Z informacji jakie napływały, zaczęto podejrzewać udział osób trzecich w zdarzeniu. Ofiary były związane, a na podłodze było pełno krwi.

Następnego dnia Rzecznik Prasowy Prokuratury Okręgowej w Lublinie – Beata Syk Jankowska, potwierdziła już informację, iż zdarzenie przy ul. Polnej było zabójstwem. Marek Niedbalski – Rzecznik Prasowy ryckiej Policji poinformował natomiast, że pierwszym świadkiem zdarzenia był ojciec zmarłego Karola, Zbigniew J. Zgłosił on bowiem wybuch gazu, który nie został potwierdzony. Sąsiedzi proszeni o komentarz, wypowiadali się o rodzinie, którą dotknęła tragedia, w samych superlatywach. Zaznaczono jednakże, iż w latach ubiegłych miały miejsce dość dziwne zdarzenia, kiedy to otruto psa rodzinie, a także podpalono samochód jednego z jej członków. Poza tym sąsiedzi nie podejrzewali, że rodzina może mieć jakieś problemy lub powiązania z półświatkiem.

Ojciec zamordowanej rodziny, po natychmiastowym przesłuchaniu w KKP Ryki, pozostał w komisariacie dla jego dobra i ochrony. Do Zakładu Medycyny Sądowej w Lublinie, zostały przewiezione ciała zamordowanych, w celu poddania ich sekcji zwłok, która miała ostatecznie określić w jakich okolicznościach nastąpił zgon.

5 listopada, zaledwie trzy dni po tragedii jaka się rozegrała, nastąpił przełom w śledztwie. Rzecznik Prasowy Prokuratury Okręgowej poinformował, iż ojciec zamordowanego Karola. J, swojej żony oraz teściowej, będący do tej pory w statusie świadka, został podejrzanym w sprawie potrójnego morderstwa. Po 48 godzinach, Prokuratura na podstawie dowodów i poszlak, zdecydowała o zatrzymaniu podejrzanego Zbigniewa J. Wiadomo już było także, że ofiarom mordu zadano wielokrotne rany czaszkowo-mózgowe, tępym narzędziem.

18 lipca 2011 roku w Sądzie Okręgowym w Lublinie, odbyła się rozprawa, na której zeznawała jedna z córek oskarżonego, dwóch strażaków, sąsiad Zbigniewa J. oraz jego przełożony. Zeznania te jednak, nie wniosły nic nowego do sprawy. Kolejną rozprawę Sąd wyznaczył na 21 września, na której zeznawali tym razem m.in. były pracodawca oskarżonego oraz jeden z gazowników przybyłych na miejsce tragedii w dniu 2 listopada (tuż po zgłoszeniu wybuchu gazu). Również i te zeznania nie przyniosły przełomu w śledztwie. Zbigniewowi J. przedłużono więc areszt do dnia 2 listopada 2011, a termin kolejnej rozprawy wyznaczono na 13 października.

23 listopada 2011r w Sądzie Okręgowym w Lublinie, został ogłoszony wyrok. Po procesie poszlakowym, Sąd uznał Zbigniewa J. za winnego zarzucanego mu czynu, i wyznaczył karę dożywotniego pozbawienia wolności, z możliwością ubiegania się o przedterminowe zwolnienie po 30 latach. Wyrok ten był nieprawomocny i oskarżonemu przysługiwało prawo, odwołania się. „Wyrok zapadł przy jednym zdaniu odrębnym jednego z członków składu orzekającego – tymi słowami sędzia Anna Folwarczna zakończyła 2-letni proces w sprawie potrójnego zabójstwa.

Jawną część uzasadnienia wyroku, ze względu na swoją obszerność, sędzia Anna Folwarczna odczytywała przez blisko godzinę.

Na koniec sędzia Folwarczna dodała, iż - oskarżony w swoich wyjaśnieniach opisywał prawdopodobną wersję działań sprawcy zabójstwa, że ktoś usiłował zgwałcić jego żonę, syn chciał ją bronić i został zabity, a następnie sprawca zabił pozostałych świadków zbrodni. Oskarżony przedstawił cały scenariusz zdarzenia, opisał w jaki sposób postępował sprawca. Nasuwa się pytanie: skąd miał takie wiadomości? Odpowiedź może być tylko jedna - to on był sprawcą tej zbrodni. (...) Sądowi pozwoliło to zbudować obraz człowieka wyzutego z emocji, który po wymordowaniu rodziny zjadł śniadanie, wypił herbatę, przygotował sobie kanapki i poszedł pracować. Działał beznamiętnie, w sposób zdecydowany, z pogardą dla ludzkiego życia, nie miał żadnych oporów moralnych.

Wyrok jest nieprawomocny. Skazanemu przysługuje prawo do apelacji. Zbigniew J. po ogłoszeniu wyroku powiedział dziennikarzom, że będzie składał apelację. Jestem niewinny. - Nie ma dowodów i sąd to wie – mówił, kiedy wyprowadzano go z sali.